Παγκόσμια Ημέρα Εξάλειψης της Βίας κατά των Γυναικών

Παγκόσμια Ημέρα Εξάλειψης της Βίας κατά των Γυναικών

 

 

 

Του Βασίλη Γατσά, Διδάκτορα Εγκληματικής Ψυχολογίας

Με την ευκαιρία της Παγκόσμιας Ημέρας για την εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών, η ελληνική κοινωνία που φαίνεται να ωριμάζει, δείχνει το ενδιαφέρον της και είναι έτοιμη πλέον να αντιμετωπίσει σοβαρά το φαινόμενο της βίας κατά των Γυναικών, ένα φαινόμενο που ενώ αναδεικνύεται πλέον ως συνιστώσα μορφή του εγκληματολογικού πεδίου, μόλις την τελευταία χρόνια αναγνωρίζεται ως έγκλημα, ακόμη και στις δυτικές κοινωνίες. Η Ελλάδα, είναι έτοιμη πλέον και με σταθερή θέληση να το αντιμετωπίσει, παραμερίζοντας στερεότυπα χρόνων και «φαντάσματα» του παρελθόντος. Η ανάδειξη του φαινομένου ως πρόβλημα και η κινητικότητα γύρω από αυτό, μόνο θετικά αποτελέσματα μπορεί να έχει σε ένα βάθος χρόνου, στη κατεύθυνση του περιορισμού του, της ελαχιστοποίησης και της αποκατάστασης των δυσμενών συνεπειών που προκαλεί η βία μέσα στην οικογένεια.

Όταν έρευνες αποδεικνύουν ότι, τα περισσότερα θύματα συζυγοκτονιών είχαν αποταθεί στην αστυνομία ή και στις εισαγγελικές αρχές προτού δολοφονηθούν και όταν οι γυναίκες που αποφασίζουν, τελικά, να καταγγείλουν την κακοποίησή τους, έχουν ήδη υποστεί 35 επιθέσεις κατά μέσο όρο, αντιλαμβάνεται κανείς τον ρόλο που καλούνται να διαδραματίσουν οι φορείς του επίσημου κοινωνικού ελέγχου και ιδιαίτερα η Αστυνομία, η οποία σε παγκόσμια κλίμακα, καλείται σήμερα και είναι απαίτηση των καιρών, από μέρος του προβλήματος να μετασχηματισθεί σε εν δυνάμει μεταβλητή της λύσης του.

Το ενδο-οικογενειακό έγκλημα ως φαινόμενο , είναι πολυσύνθετο και ως εκ τούτου δυσεπίλυτο. Αφορά κάθε έκφανση της ανθρώπινης δραστηριότητας όπως: κοινωνικής, πολιτικής, πολιτισμικής, ψυχολογικής, βιολογικής, οικονομικής κ.λ.π., όλα όσα είναι τα ουσιώδη της ύπαρξης του ανθρώπου, οι συνιστώσες της διαρκείας του. Συνιστά μία από τις μορφές της αθέατης εγκληματικότητας που συντελείται «εν οίκω», το κοινωνικό «σαράκι», που βάλλει ευθέως στα θεμέλια του κοινωνικού μας συστήματος και απειλεί την κατάρρευσή του. Αυτό, επειδή δημιουργεί προβληματικές σχέσεις, με συνέπεια δυστυχισμένους συντρόφους, που με τη σειρά τους θα βγάλουν στην κοινωνία ακόμη πιο δυστυχισμένα παιδιά, έτοιμα – ως αποτέλεσμα αβίωτης ζωής – να προκαλέσουν πόνο (μοιράζοντας το δικό τους(!) ή να αναζητήσουν τα δεκανίκια (ναρκωτικές ουσίες κλπ), που θα τους στηρίξουν στον αγώνα, της δικής τους ζωής

Διαβάστε τη συνέχεια στην http://enallaktikidrasi.com