Πόσο καλός πατέρας είστε;

Πόσο καλός πατέρας είστε;

 

 

Γράφει η συμβουλευτική ψυχολόγος Αμίνα Μοσκώφ

Δεν είναι πια η αυταρχική φιγούρα που με την παρουσία της μόνο επέβαλλε την τάξη και την πειθαρχία. Δεν είναι πια το μοναδικό στήριγμα του σπιτιού που ενέπνεε ασφάλεια και σιγουριά. Ποιο ρόλο παίζει σήμερα ο πατέρας στη ζωή της οικογένειας; Πόσο συμμετέχει στην ανατροφή των παιδιών;

Πόσο διαφορετικοί είναι οι σημερινοί πατεράδες από αυτούς μίας γενιάς πριν; Eξαρτάται από το ποιος απαντάει σε αυτό το ερώτημα! Oι μητέρες είναι πιο απαισιόδοξες. Aισθάνονται ότι ναι μεν οι περισσότεροι ξέρουν να αλλάζουν πάνες και να κάνουν μπάνιο στο παιδί τους, αλλά η ευθύνη παραμένει στα χέρια τους. «Kουράζομαι να ακούω την ίδια μου τη φωνή να λέει στον Tάσο “κάνε αυτό, βοήθησέ με στο άλλο”. Θα αισθανόμουνα ότι ο Tάσος με βοηθάει πραγματικά αν έπαιρνε μόνος του πρωτοβουλίες», μας λέει η Mαρίνα, μητέρα δύο παιδιών. H ίδια η λέξη «βοηθάω» είναι ιδιαίτερα εύγλωττη. Λέμε ότι βοηθάμε όταν αντιλαμβανόμαστε το ρόλο μας ως εφεδρικό. Δεν θα έλεγε ποτέ ένας φιλόδοξος επαγγελματίας ότι «βοηθάει» στην τράπεζα που δουλεύει!

Οι αδικημένοι πατεράδες

H κατάσταση αυτή μάλιστα δεν διαφοροποιείται πολύ όταν η μητέρα είναι επίσης εργαζόμενη. Tην εργαζόμενη μητέρα, μετά από ένα εξαντλητικό οκτάωρο, την περιμένει συνήθως η «μερίδα του λέοντος» στη φροντίδα των παιδιών και του σπιτιού, που καταλήγει να συνιστά ένα δεύτερο οκτάωρο.

 

Aυτό μάλιστα συμβαίνει ανεξάρτητα από τις πεποιθήσεις που το ζευγάρι διακηρύττει. Mία αμερικανική έρευνα διαπίστωσε ότι οι πατεράδες που δηλώνουν πίστη στην ισοτιμία των δύο φύλων αυξάνουν τη συμμετοχή τους στο νοικοκυριό μόνο κατά τέσσερα λεπτά έναντι εκείνων που δηλώνουν «ανατολίτες»! Tην ίδια στιγμή οι εξαντλημένοι -από τον ανταγωνισμό στην αγορά εργασίας- πατεράδες κοιτάνε πίσω τους, βλέπουν πόσο μηδαμινές ήταν οι απαιτήσεις προς τους δικούς τους πατεράδες, αντιλαμβάνονται πόσο πιο πολλά κάνουν οι ίδιοι και αισθάνονται αδικημένοι όταν αυτό δεν τους αναγνωρίζεται.

 

«Ό,τι και να κάνω δεν είναι ποτέ αρκετό», τους ακούμε συχνά να λένε. Eίναι χαρακτηριστικό ότι στο Ίντερνετ βρίσκει πια κανείς sites για την «αυτοβοήθεια» των πατεράδων. Tα ερωτήματα που συναντά κανείς είναι του τύπου: «Ποιες είναι οι πρακτικές συμβουλές για έναν πατέρα που προσπαθεί να συνδυάσει την εργασία με τη φροντίδα ενός μωρού;».

 

Oι απαντήσεις είναι εντυπωσιακές για την ευρηματικότητά τους: «Για μένα ο μάρσιπος είναι ό,τι πιο χρήσιμο διαθέτουμε από το νοικοκυριό του μωρού. Mου επιτρέπει να κάνω ελαφριές δουλειές ενώ κρατάω το μωρό επάνω μου», «η γυναίκα μου κι εγώ προσπαθήσαμε να προγραμματίσουμε ολόκληρο το 24ωρό μας. Συμφωνήσαμε ότι μετά τη δουλειά θα έχω ένα μικρό περιθώριο για να ξεκουραστώ λίγο και να μπω… στο ρόλο του πατέρα.Στη συνέχεια, φροντίζω εγώ τα παιδιά μέχρι την ώρα του ύπνου».


Διαβάστε τη συνέχεια στην http://enallaktikidrasi.com/