Αυτά που καταπιέζουμε μέσα μας, τελικά μας δυναστεύουν

Αυτά που καταπιέζουμε μέσα μας, τελικά μας δυναστεύουν

 

 

Η Μάγια ήταν μια δικηγόρος από μια μικρή αφρικανική χώρα. Στην Αμερική είχε έρθει πριν από ένα περίπου χρόνο για μεταπτυχιακές σπουδές σε θέματα δικαστικής επιμέλειας και επιτροπείας. Ήθελε να μας συμβουλευτεί για τους πόνους σ’ όλο της το σώμα και το κεφάλι, καθώς και για τη μόνιμη κούραση και έλλειψη συγκέντρωσης που ένιωθε. Οι γιατροί στην πατρίδα της και στο πανεπιστήμιο, της είχαν κάνει κάθε είδους εξετάσεις αλλά δεν μπορούσαν να βρουν κάποιο παθολογικό αίτιο για όλ’ αυτά και όλοι της έλεγαν ότι τα συμπτώματα της πρέπει να είχαν προκληθεί από το στρες, κάτι που την άγχωνε ακόμα περισσότερο.

«Η κυβέρνηση της χώρας μου πληρώνει για μένα και τον σύζυγο μου για να έρθουμε εδώ και να πάρουμε γνώσεις που θα βοηθήσουν το λαό μας», είπε η Μάγια. «Μας πληρώνουν την υποτροφία, τα βιβλία και τα έξοδα διαβίωσης. Η χώρα μου δεν είναι πλούσια. Παρακολουθώ μια πολύ εντατική σειρά μαθημάτων, γιατί θέλω να τελειώσω όσο πιο γρήγορα γίνεται και να μην επιβαρύνω πολύ αυτούς που μ’ εμπιστεύτηκαν. Τα αγγλικά δεν είναι η μητρική μου γλώσσα και έτσι πρέπει να δουλεύω πολύ σκληρά για ν’ αντέξω τον συναγωνισμό. Κι όμως, απ’ ό,τι φαίνεται, όσο πιο σκληρά δουλεύω τόσο πιο πίσω μένω και αυτοί οι πόνοι κάνουν ακόμα χειρότερη την κατάσταση. Οι γιατροί μου έδωσαν μερικά χάπια που σταματούν τους πόνους, αλλά με κάνουν τόσο νωθρή που δεν μπορώ να συγκεντρωθώ καθόλου. Αν μείνω κι άλλο πίσω στα μαθήματα μου θα αποτύχω και θ’ αναγκαστώ να γυρίσω ντροπιασμένη στην πατρίδα μου -κάτι που δεν τολμώ ούτε να το σκέφτομαι».



Διαβάστε τη συνέχεια στην http://enallaktikidrasi.com