Η ιστορία του Μαξίμου πριν γίνει πρωθυπουργική κατοικία

Η ιστορία του Μαξίμου πριν γίνει πρωθυπουργική κατοικία

Στην αυγή του 1947 τα πράγματα για την αστική πλευρά του εμφυλίου πολέμου δεν πάνε και τόσο καλά. Οι αντάρτες του ΔΣΕ όχι απλά δεν χάνουν έδαφος αλλά σε πολλές περιπτώσεις καταφέρνουν να πραγματοποιούν μεγάλες νίκες απέναντι στον εθνικό στρατό.
 
Με αυτά και με αυτά οι Αμερικανοί, παρεμβαίνουν στην πολιτική ζωή της χώρας και ουσιαστικά επιβάλουν τη συγκρότηση κυβέρνησης συνασπισμού προκειμένου να συσπειρώσουν τον αστικό κόσμο απέναντι στον «κομμουνιστικό κίνδυνον».
 
Η κυβέρνηση παίρνει σάρκα και οστά. Πρωθυπουργός τοποθετείται ένας εξωκοινοβουλευτικός, ο οποίος μέχρι και τις 24 Ιανουαρίου εκείνου του έτους ήταν τραπεζίτης. Μια από τις πρώτες και σημαντικότερες αποφάσεις εκείνης της μικρής σε διάρκεια κυβέρνησης, ήταν και το άνοιγμα της Μακρονήσου ως τόπος εξορίας και βασανιστηρίων, των Αριστερών.
 
Το πιθανότερο είναι πως θα αναρωτιέστε τι σχέση μπορεί να έχουν όλα αυτά που διαβάσατε μέχρι τώρα με τον τίτλο του κειμένου. Κι όμως. Έχουν. Ο συνδετικός κρίκος όλων αυτών ακούει στο όνομα Δημήτριος Μάξιμος.
 
Ένας τραπεζίτης που έγινε πρωθυπουργός σε χρόνια δίσεκτα
 
Το 1873 στην Πάτρα γεννιέται ένα αγοράκι. Το όνομά του ήταν Δημήτρης. Ο πατέρας του καταγόταν από τη Χίο ενώ η μητέρα του άνηκε στην οικογένεια Λόντου, τους γνωστούς προύχοντες του ’21.
 
Ο Δημήτρης είχε όλα όσα θα ήθελε ένα παιδί για να μεγαλώσει σωστά και να σπουδάσει. Με το που τελείωσε τις σπουδές του προσλήφθηκε στην Εθνική Τράπεζα και αφού πέρασε ως στέλεχος από διάφορα υποκαταστήματα ανά την Ελλάδα, το 1911 διορίσθηκε διευθυντής στο κεντρικό κατάστημα της Αθήνας. Η άνοδός του στην ιεραρχία ήταν γρήγορη και έτσι αρχικά το 1914 έγινε υποδιοικητής και το 1920 διοικητής, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1923. Στη συνέχεια έφυγε για τη Φλωρεντία και όταν επέστρεψε (το 1929) στην Ελλάδα ασχολήθηκε με την πολιτική.
 
Ο Μάξιμος έφτασε να είναι μέχρι και υπουργός Εξωτερικών στην κυβέρνηση του Π. Τσαλδάρη, ωστόσο, κατά τη διάρκεια της Μεταξικής δικτατορίας ιδιώτευσε. Επανήλθε στην πολιτική το Ιανουάριο του 1947, όταν με την βοήθεια του αμερικανικού παράγοντα τοποθετήθηκε εξωκοινοβουλευτικός πρωθυπουργός της κυβέρνησης συνεργασίας που σχημάτισαν όλα τα κόμματα της τότε βουλής.
συνέχεια στην πηγή